Як будзе выглядаць бюлетэнь для галасаваньня на сёлетніх
прэзыдэнцкіх выбарах, прынамсі ў ягонай "апазыцыйнай" частцы? Якія біяграфіі
ў прэтэндэнтаў на адзінага кандыдата ад апазыцыі?
Бюлетэнь для галасаваньня на выбарах прэзыдэнта Беларусі будзе дакладна
зьмяшчаць адно з трох прозьвішчаў — Уладзімера Ганчарыка, Сямёна Домаша
ці Міхаіла Чыгіра. А мажліва, спачатку ў бюлетэні яны будуць пазначаныя
ўсе — калі Каардынацыйная рада дэмакратычных сілаў вырашыць, што трэба
мець пэўную рэзэрву ды здымаць кандыдатуры на карысьць аднаго толькі ў
самы пярэдадзень галасаваньня.
Так або інакш, ужо цяпер людзі цікавяцца, хто можа стаць агульным кандыдатам
ад апазыцыі ды якое месца працы ён пазначыць у бюлетэні.
60-гадовы Ўладзімер Ганчарык — гэта адзіны патэнцыйны кандыдат у прэзыдэнты
ад апазыцыі, пасада якога добра вядомая. Ужо 10 гадоў ён — старшыня Фэдэрацыі
прафсаюзаў Беларускай.
Даведка. Ганчарык Уладзімер Іванавіч нарадзіўся 29 красавіка 1940 году
ў вёсцы Аўгустова Лагойскага раёну. Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут
народнае гаспадаркі ды Акадэмію грамадзкіх навук пры ЦК КПСС. Зьяўляецца
кандыдатам эканамічных навук. У першай палове 1960-х працаваў эканамістам, а потым намесьнікам галоўнага
бугальтара саўгасу “10 гадоў БССР” у Любанскім раёне.
Пасьля — першы сакратар Любанскага райкаму камсамолу, інструктар Менскага
абкаму кампартыі, другі сакратар Дзяржынскага райкаму КПБ. З 1976 году
— першы сакратар Чэрвеньскага райкаму КПБ, інспэктар, намесьнік загадчыка
аддзела ЦК КПБ, другі сакратар Магілёўскага абкаму КПБ.
З 1986 году Ўладзімер Ганчарык — старшыня Беларускага рэспубліканскага
савету прафсаюзаў. Быў народным дэпутатам СССР, а таксама дэпутатам Вярхоўнага
Савету Беларусі ў другой палове 80-х (11-е скліканьне) ды з 1995 году (13-е
скліканьне).
Даведнік "Хто ёсьць хто ў РБ" піша пра спадара Ганчарыка: “Захапленьне:
літаратура”.
Другі паводле альфабэту патэнцыйны агульны кандыдат — Сямён Домаш, якому
нядаўна споўніўся 51 год, — гэтак адказаў на маё пытаньне, што ён напіша
ў графе "месца працы" ў прэзыдэнцкім бюлетэні:
(Домаш: ) "Зараз я старшыня савету грамадзкага аб’яднаньня “Ратуша”.
Калі нічога ня зьменіцца, так гэта й будзе”, — сказаў Сямён Домаш, які
ўжо год займае гэтую пасаду.
Даведка. Домаш Сямён Мікалаевіч нарадзіўся 2 студзеня 1950 году ў вёсцы
Тумашы Ляхавіцкага раёну. Скончыў Бабруйскі аўтатранспартны тэхнікум, Менскую
вышэйшую партыйную школу ды Беларускі дзяржаўны інстытут народнае гаспадаркі.
Семідзясятыя гады аддаў працы на аўтатранспарце: спачатку Сямён Домаш —
мэханік, потым — галоўны інжынэр і далей дырэктар Астравецкае аўтабазы.
Да 1982 году ён быў дырэктарам Гарадзенскага аўтакамбінату, пасьля чаго
на год стаў загадчыкам прамыслова-транспартнага аддзелу Гарадзенскага гаркаму
КПБ. Далей Сямён Домаш — другі й потым першы сакратар Кастрычніцкага райкаму
партыі ў Горадні, а паміж гэтымі пасадамі ён — старшыня Лідзкага гарадзкога
выканкаму. Потым спадар Домаш — старшыня Гарадзенскага гарвыканкаму, з
1991 году адначасова яшчэ й старшыня гарадзкога савету дэпутатаў.
Апошні год перад першымі прэзыдэнцкімі выбарамі ён — кіраўнік выканаўчае
ды заканадаўчае ўлады Гарадзенскай вобласьці, а пасьля абраньня Аляксандра
Лукашэнкі й да рэфэрэндуму 1996 году Сямён Домаш — старшыня толькі абласнога
савету. Нагадаю, што Домаш — дэпутат і сябра Прэзыдыюму Вярхоўнага Савету
13-га скліканьня.
Апошні з апазыцыйнае тройкі прэтэндэнтаў на пасаду прэзыдэнта —экс-прэм'ер
Міхаіл Чыгір, якому перад выбарамі споўніцца 53 гады. Пра сваю пасаду ён
кажа наступнае:
(Чыгір: ) "Я працую ў гэты момант дарадцам дырэктара навукова-вытворчай
фірмы “АДЛ” — гэта скарот ад назову “Асацыяцыя дзелавых людзей”. Я там
працую ўжо пяць ці шэсьць месяцаў", — сказаў былы прэм'ер-міністар Міхаіл
Чыгір ды запэўніў мяне, што ягонае месца працы ў наступныя паўгода ня зьменіцца.
Даведка. Чыгір Міхаіл Мікалаевіч нарадзіўся 24 траўня 1948 году ў вёсцы
Ўсава Капыльскага раёну. Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнае
гаспадаркі ды спэцыяльны факультэт пры Маскоўскім фінансавым інстытуце.
Працаваў кіраўніком Клецкага аддзяленьня Дзяржбанку ды Маскоўскага аддзяленьня
гораду Менску.
З 1982-га чатыры гады “на партыйнай рабоце”, а потым кіраўнік Менскае
гарадзкое канторы Дзяржбанку. З 1988 году першы намесьнік старшыні, а з
1991 году старшыня ўправы Акцыянэрнага камэрцыйнага “Белаграпрамбанку”.
Зь ліпеня 1994 да рэфэрэндуму лістапада 1996 году Чыгір быў прэм’ер-міністрам
Рэспублікі Беларусь, а з 1998 году — прадстаўніком нямецкага канцэрну “Геа”
ў краінах СНД. “Захапленьне: пчалярства”, сьцьвярджае даведнік "Хто ёсьць
хто ў Рэспубліцы Беларусь".
Юры Сьвірко, Менск